Gedichten

Gedichten

De vicieuze cirkel van het beeld

Als ik blijf kijken zoals ik altijd heb gekeken,
blijf ik denken zoals ik altijd dacht.

Als ik blijf denken zoals ik altijd heb gedacht,
blijf ik geloven zoals ik altijd heb geloofd.

Als ik blijf geloven zoals ik altijd heb geloofd,
blijf ik doen zoals ik altijd heb gedaan.

Als ik blijf doen zoals ik altijd heb gedaan,
blijft mij overkomen wat mij altijd overkomt.

Maar als ik nu mijn ogen sluit
En mijn diepste zelf ervaar van binnen,

Dan kom ik deze cirkel uit
En kan ik steeds opnieuw beginnen.

De herberg

Mens zijn is een herberg
Elke dag komen er nieuwe gasten

Vrolijkheid, somberheid, laagheid,
Even een helder moment
Als onverwachte bezoeker

Verwelkom ze en biedt allen een gastvrij onthaal!
Ook al zijn het een hoop zorgen
Die jouw huis overhoop halen

Behandel toch elke gast met respect
Misschien ruimt hij bij je op
En maakt hij plaats voor iets anders, iets fijns

De sombere gedachte, de schaamte, de boosaardigheid,
Treedt ze lachend bij de deur tegemoet
En nood hen binnen

Wees dankbaar voor wie er komt,
Want ieder van hen is gestuurd
Als een gids uit het onbekende

Roemi
dertiende-eeuwse Soefi-dichter

De les van de vlinder

Op een dag, verscheen er een kleine opening in een cocon. Een man zat uren te kijken hoe de vlinder zijn lijf door de kleine opening probeerde te worstelen. Op een gegeven moment leek het of de vlinder geen vooruitgang meer boekte. Het leek of hij niet verder kon dan hij gekomen was. De man besloot de vlinder te helpen: hij pakte een schaar en opende de cocon. De vlinder kwam er nu een stuk makkelijker uit. Maar de vlinder had een verweerd lijf. Hij was klein, met verschrompelde vleugels. De man bleef kijken want hij verwachtte dat de vleugels zich elk moment zouden openen en groter en steviger zouden worden zodat ze het lijf konden dragen. Maar er gebeurde niets…

Integendeel, de vlinder leefde zijn leven al strompelend. Hij kon zich slechts bewegen met zijn verweerde en verschrompelde vleugels. Hij heeft nooit kunnen vliegen. De man was vol liefde en goede bedoelingen, maar begreep niet dat de kleine opening in de cocon en de worsteling van de vlinder om eruit te komen, de natuurlijke weg was om het vocht vanuit het lijf in de vleugels te persen, zodat hij gereed zou zijn om te vliegen zodra hij de cocon had verlaten. Soms, zijn worstelingen precies wat we nodig hebben in het leven. Als we ons leven zonder obstakels zouden leven zouden we kreupel raken. We zouden niet zo sterk zijn als we moeten zijn. We zouden nooit kunnen vliegen…

Ik vroeg om kracht,
en ontving moeilijkheden om me sterker te maken….

Ik vroeg om wijsheid,
en kreeg problemen om op te lossen…

Ik vroeg om voorspoed,
en kreeg hersenen, het verstand, om te kunnen werken…

Ik vroeg om moed,
en kreeg obstakels om te overwinnen….

Ik vroeg om liefde,
en kreeg mensen op mijn pad met problemen, die ik kon helpen…..

Ik vroeg om gunsten,
en ik ontving kansen…..

Ik kreeg niets van wat ik wilde, maar ontving alles wat ik nodig had.